Walentynki

14 lutego dzień, w którym ze wszystkich możliwych stron napierają na nas wszelkiej maści przedmioty i gadżety, koniecznie w odcieniach od pudrowego różu po krwistą czerwień. Romantyzm, miłość, kartki walentynkowe, misie, perfumy, książki - wszystko dosłownie utrzymane w miłosnej tematyce. Dla jednych - jeden z najpiękniejszych dni w roku, dla innych - największy koszmar. Ja osobiście do walentynek podchodzę z ogromnym dystansem. Uwielbiałam je gdy byłam młodsza, teraz bardziej działają mi na nerwy. Może to dlatego, że z wiekiem człowiek zaczyna sobie zdawać sprawę z komercjalizacji tego święta? Nie mam nic do święta zakochanych, na prawdę. Jeśli kochająca się para ma ochotę jakoś wyjątkowo spędzić ten dzień, to droga wolna. Jednakże sama wychodzę z założenia, że kocha się przez cały rok, i te uczucia powinno się okazywać na okrągło a nie tylko raz w roku. Może nie jest to zbyt odkrywcze założenie, ale chyba jednak prawdziwe, prawda? W każdym bądź razie ja moje walentynki spędzam jako singielka, i nie mam z tego powodu jakiegoś kompleksu. Z resztą zabawnie jest słuchać moich przyjaciółek i  uroczych zażaleń na ich drugie połówki. 

Właściwie dzień miałam spędzać w domu, wiecie taki no-life :D Rano standardowo wyciorana przez mamę na zakupach, później planowałam troszkę ogarnąć się, pomóc w obiedzie no i bez żadnego spinania, swobodnie obejrzeć sobie skoki narciarskie. Jeśli chodzi o kibicowanie, to dzisiaj zdecydowanie miałam ułatwione zadanie. W konkursie udział wziął tylko jeden z moich ulubieńców, więc nie byłam rozdarta. Oczywiście trzymałam mocno kciuki za Piotrka i Olka (patriotyzm musi być <3) Ale sercem byłam za Peterem. No i cóż mogę powiedzieć? Duma mnie rozpiera, a uśmiech nie schodzi z twarzy. (Wie ktoś jak długo utrzymuje się stan euforii? Obawiam się, że to niebezpieczne u mnie) Peter nie tylko wygrał dzisiejszy konkurs, wysunął się na prowadzenie w ogólnej klasyfikacji Pucharu świata (nareszcie!) ale dodatkowo pobił rekord świata pokonując aż 250 m!
Dzięki temu miałam przyjemność popisać z przesympatycznymi fankami skoków narciarskich z Polski i z Niemiec. Kolejny miły akcent tego dnia. 

No tak, i niespodziewanie w naszym domu odbyła się mała rodzinna imprezka, więc uśmiałam się niesamowicie.
Moje najlepsze walentynki <3

A Wy jak spędzaliście ten dzień? Prezenty walentynkowe udane? A może w ogóle nie obchodzicie święta zakochanych? No i przyznać się, kto oglądał skoki i był pod wrażeniem skoku Prevca, albo może klął, że akurat on wygrał? Czekam na Wasze opinie w komentarzach :* Przy okazji dziękuję za każdy komentarz pozostawiony na moim blogu :* To jest niesamowita motywacja, i obiecuję, że zajrzę do każdego z Was :*